در روزهای اخیر دولت تحت فشار مراجع بین المللی ، لایحه ای را به مجلس برده است که به موجب آن جمهوری اسلامی بتواند به امضاه کنندگان کنوانسیون جهانی حقوق کودک بپیوندد. موافقین و مخالفین این لایحه از هر دو دسته در برخورد به این مسئله تفاوت چندانی ندارند. یکی از مسائل مورد مناقشه در مورد این لایحه منع به کارگیری کودکان در منازعات مسلحانه است.

به گزارش خبرگزاری فارس : "این لایحه هفته آینده در صحن علنی مجلس بررسی می شود. این لایحه «الحاق به پروتکل اختیاری کنوانسیون حقوق کودک در مورد به کارگیری کودکان در منازعه مسلحانه» را پیشنهاد داده است." خبرگزاری فارس ادامه می دهد که: "براساس این لایحه جمهوری اسلامی امکان استفاده از نیروی زیر 18 سال در منازعات نظامی را نداشته و این مسئله به معنای حذف عملی بسیج دانش‌آموزی از عرصه جامعه است، در حالی که بسیج دانش‌آموزی یک ظرفیت بی بدیل برای نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران است."

روزنامه قدس از جمله جراید زبانحال جناح موسوم به "اصولگرا" در تیتر شماره 1 خود لایحه پیوستن ایران به کنوانسیون حقوق کودکان را یک دام برای نوجوانان ایرانی توصیف کرده و از مجلس شورای اسلامی خواسته است تا پیامدهای منفی عضویت در کنوانسیون حقوق کودکان را جدی بگیرد. این روزنامه نوشته است: «لایحه پیوستن ایران به پروتکل الحاقی و اختیاری کنوانسیون حقوق کودکان در مورد منع به کارگیری کودکان در منازعات مسلحانه ظاهراً پروتکلی معقول و منطقی به نظر می رسد، اما،: "با توجه به اینکه مطابق این پروتکل، ســن کودک ۱۸ سال تعیین می‌شود و از طرفــی ایــن پروتکل به دنبال ایجــاد محدودیت برای حضور کودکان در نیروهای مســلح اســت، لذا ممکن است بعد از پیوستن ایران به این پروتکل اختیاری، محدودیت‌هایی برای فعالیت سازمان بسیج در اقشاری نظیر دانش آمــوزان و نوجوانان ایجاد شود".

در همان حال "مظفر الوندی" دبیر کنوانسیون حقوق کودک در مجلس شورای اسلامی، که از جمله موافقین این لایحه است، در تفسیر آن و به منظور هموار کردن راه تصویب این لایحه گفته است: "سازمان بسیج شامل این لایحه نمی شود". الوندی می گوید: "شاه بیت این پروتکل، مجبور کردن کودکان برای شرکت در جنگ است که ممنوع شده است . این موضوع به هیچ وجه شامل نیروهای داوطلب و پشتیبانی و فرهنگی نمی شود. ضمن اینکه امور داوطلبانه از این پروتکل استثنا شده است. به هر حال چه ما به این پروتکل محلق شویم و چه نشویم، سابقا در اصل این کنوانسیون هم موضوع عدم مداخله کودکان در منازعات مسلحانه آمده است؛ لذا اقدامی که دولت در تدوین این لایحه انجام داده، اقدام طبیعی است و در چارچوب مقررات و قوانین است و به هر حال تصمیم با نمایندگان مجلس است که اگر مصلحت دیدند این پروتکل تصویب خواهد شد و سیر قانونی خود را طی می کند."

"مجمع علوی و فاطمی" بسیج دانش آموزی استان قزوین در اعتراض به این لایحه بیانیه ای صادر کرد که در آن خطاب به دانش آموزان آمده است : "سربازان حقیقی انقلاب شما هستید و انقلاب چشم انتظار شماست. از تبعات پذیرش این لایحه که مخالفت با منویات الهی رهبر انقلاب اسلامی است می توان به حذف درس آمادگی دفاعی از دروس مدارس؛ تعطیلی بسیج دانش آموزی؛ ممنوعیت هرگونه شرکت دانش آموزان در اردو های بسیج محلات؛ ممنوعیت به کارگیری دانش آموزان درساخت فیلم ها وکلیپ هایی با موضوع دفاع مقدس که از جمله موضوعات نظامی محسوب می شود اشاره نمود. "

روشن است آنچه که مخالفین این لایحه را نگران کرده است تضاد کنوانسیون حقوق کودک با سازمان بسیج دانش آموزی رژیم است. سران رژیم در طول جنگ هشت ساله ایران و عراق به زور و یا به نیروی تحمیق مذهبی کودکان و نوجوانان کمتر از 18 سال را را از پشت میزهای مدارس برمی داشتند و راهی جبهه ها می کردند. آنان را در خطرناکترین عملیات ها شرکت داده و به کشتن می دادند. از این کودکان در عملیات های انتحاری و یا به عنوان پاک کننده میادین مین استفاده می کردند. طبق آمار خود رژیم مسئولین بسیج دانش آموزی و فرماندهان جنایتکار طی 8 سال جنگ 35 هزار کودک قربانی را روی دست خانواده ها گذاشتند. در این شکی نیست که این آمار با آمار واقعی کودکان قربانی فاصله بسیار دارد. هر سال هفته بسیج دانش آموزی برگزار می شود تا خاطره این جنایات هولناک در مورد کودکان زنده نگاهداشته شود. هر ساله صدها هزار دانش آموز را از طریق کاروانهای موسوم به " راهیان نور" به قتلگاههای غرب ایران می فرستند و نوحه مرگ و نیستی برایشان می خوانند. تا کنون چند صد دانش آموز فقط در این سفر ارتجاعی و ضد کودک در تصادف جاده ها جان باخته اند. مراسم هایی که برای هفته بسیج دانش آموزی در نظر گرفته شده، فقط برای تخدیر و خرافی بارآوردن دانش آموزانی است که رژیم با توسل به شگردهای مختلف از جمله دادن وعده عبور از آزمونهای ورود به دانشگاه و یافتن شغل در آینده، آنان را در نیروی بسیج سازمان داده است. به آنها آموزشهای نظامی داده می شود و در مانورهای نظامی سپاه و بسیج شرکت داده می شوند. سران جمهوری اسلامی در هراس از طغیان خشم مردم و خطر یک خیزش توده ای، برای تضمین بقای خود به هر وسیله ای چنگ می اندازند. آنان مانند گذشته خود را نیازمند کودکان و نوجوانان دانش آموزی می بینند که به شیوه های مذهبی افکارشان را تخدیر کرده و به خدمت اهداف ارتجاعی خود درآورند. مانورهای نظامی که که کودکان بسیجی در آن شرکت داده می شوند، نشان از نقشه های ضد انسانی این رژیم برای آینده کودکان این کشور دارد.

اما دوروئی موافقین این لایحه هم دست کمی از نگرانی مخالفین آن ندارد. آنها به امضاء پروتکل های سازمان ملل متحد نیاز دارند، تا راه را بر تحریمها و محاصره اقتصادی و فشارهای بین المللی دیگر ببندند. آنها هم هیچ تمایلی به انحلال بسیج دانش آموزی ندارند، از این رو تفسیر خود را از کنوانسیون جهانی حقوق کودک به عنوان مقدمه این لایحه آورده اند تا مخالفین را به امضاء آن راضی کنند و سیاست بسیج گیری خود در میان دانش آموزان را همچنان دنبال کنند.