بعد از شکست آتش بس چند روزه در سوریه و بی نتیجه ماندن گفت و گوهای اضطراری میان آمریکا و روسیه و وزرای دولت های عضو باصطلاح گروه بین‌المللی "حامیان سوریه" در نیویورک برای تمدید آتش بس، دور تازه ای از جنگ و درگیری آغاز شده است. در پی شکست آتش بس، بخش شرقی شهر حلب زیر آتش سنگین ترین بمبارانهای هوایی دولت سوریه قرار گرفته است. بر پایه برخی از گزارش ها در ادامه بمبارنهای روز پنج شنبه، قبل از ظهر روز جمعه قسمت شرقی شهر حلب حداقل 60 بار بمباران شده است. به گفته شاهدان عینی این قسمت از شهر به کلی ویران شده و صدها تن دیگر از مردم عادی جان خود را از دست داده و یا زخمی شده اند. از طرف دیگر در شرایطی که ده ها هزار نفر از مردم جنگ زده و آواره در استان حلب به امدادهای بین المللی نیاز فوری دارند، ارسال کمک های سازمان ملل و صلیب سرخ جهانی به دلیل شرایط جنگی قطع شده است. گویی آتش بس موقت نه به روند گفت و گو ها، بلکه به این هیولای جنگ خانمان سوز جان تازه ای بخشیده است.

تداوم وگسترش این جنگ و خونریزی محصول اجتناب ناپذیر تشدید رقابت طرفهای درگیر، برای کسب موقعیت برتر در میدانهای نبرد است تا بتوانند بر سر میز مذاکرات حرف خود را به کرسی بنشانند. دولت سوریه که همچنان از حمایت های نظامی مستقیم دولت روسیه، رژیم اسلامی ایران و حزب الله لبنان برخوردار است، با تشدید حملات هوایی و عملیات های زمینی در صدد است که مناطق بیشتری را از کنترل نیروهای مخالف خارج کند. از همین رو حملات خود را به بخش شرقی شهر حلب که در گذشته از مراکز عمده تجاری و صنعتی سوریه به شمار آمده است متمرکز کرده است. دولت سوریه و متحدان آن بر این باورند که تنها با پیشروی در میدان جنگ و دست بالا پیدا کردن در روند مذاکرات است که می توانند بقای بشار اسد در قدرت و حفظ منافع خود را تضمین کنند. دولت سوریه که با آغاز دخالت نظامی روسیه موقعیتش در میدان های جنگ بطور نسبی بهبود پیدا کرده است می خواهد از توان و ظرفیت های جنگنده بمب افکن های روسیه برای تقویت مواضع خود حداکثر بهره برداری را بنماید.

از طرف دیگر آمریکا در پی آن است در بخش های از سوریه منطقه پرواز ممنوع اعلام شود و از این طریق میدان مانور و عملیات نیروی هوایی سوریه و جنگنده های روسیه را محدود کند. طی روزهای گذشته وزیر خارجه آمریکا بارها اعلام کرده است که: "فرایند صلح تنها زمانی می‌تواند قابل باور باشد که هر یک از طرف های جنگ که از تسلیحات هوایی برخوردارند، آن را به‌ کار نبندند، ...". دولت ترکیه همواره خواهان ایجاد منطقه پرواز ممنوع و ایجاد منطقه حائل بوده تا از آن به عنوان پایگاهی برای حمله به جنبش کردستان سوریه و به شکست کشاندن تجربه خودمدیریتی مردم این منطقه استفاده کند. دولت آلمان که از زمان تشدید بحران پناهندگی سیاست فعالانه تری در قبال بحران سوریه در پیش گرفته است، به منظور تخفیف بحران پناهندگی شدیدا طرفدار ایجاد منطقه پرواز ممنوع در سوریه است و برای آن تلاش می کند. این تلاش ها در شرایطی است که دولت روسیه در توازن قوای فعلی به راحتی به ایجاد نقاط پرواز ممنوع موافقت نمی کند و همزمان حسن روحانی گفته است که "منطقه پرواز ممنوع به سود تروریست‌هایی است که جز هواپیماهای نظامی از همه امکانات برخوردار هستند."

این کشمکش و رقابت ها برای کسب موقعیت برتر در میدانهای جنگ که هر لحظه ی آن به قیمت ویرانی های بیشتر و کشتار و آواره کردن مردم بی دفاع سوریه تمام می شود، ماهیت دروغین صلح خواهی دولت های موسوم به گروه بین‌المللی باصطلاح "حامیان سوریه" را به روشنی نشان می دهد. این قدرت های ارتجاعی زیر لوای صلح خواهی برای مردم سوریه منافع سرمایه دارانه خود را تعقیب می کنند.

تشدید این کشمکش ها نشان می دهد که روسیه و متحدان منطقه ای بشار اسد مانند رژیم اسلامی ایران و حزب الله لبنان به راحتی به برکناری رژیم وی تن نمی دهند. از سوی دیگر حکومت های عربستان سعودی، قطر و ترکیه از حمایت خود از جریان هایی مانند داعش، ارتش آزاد سوریه و جریان هایی از نوع جیش الفتح و القاعده و و دیگر گروه های اسلامی دست بر نمی دارند. آمریکا هم که تضعیف موقعیت رهبری آن بویژه بعد از لشکرکشی به افغانستان و عراق بر همگان آشکار شده است، نمی تواند برای ایجاد نظم مورد نظر خود هیچ سیاستی را حتی به متحدین استراتژیک خودش در منطقه دیکته کند.

در شرایط کنونی امید بستن به نقشه های قدرت های امپریالیستی و حکومت های ارتجاعی منطقه برای پایان دادن به این جنگ ویرانگر راه به جایی نمی برد. بدون شک کوتاە شدن دست همە قدرتهای درگیر در این بحران، از ملزومات برقراری شرایطی است کە در آن مردم بتوانند بە خود آیند و سرنوشت سیاسی خود را رقم بزنند.

در این شرایط رهایی مردم از چنگال جنگ و ویرانگری و سرکوب راه حلی منطقه ای و حتی جهانی می طلبد. از اینرو راه برون رفت از این وضعیت ایفای نقش انسانهای مبارز و آزادیخواه و نیروهای مترقی و پیشرو، در کل منطقه و پشتیبانی انترناسیونالیستی از مردم سوریه است. در این اوضاع تقویت پیوندها و همبستگی مردم کردستان سوریه که به پشتوانه تجربه حکومت خود مدیریتی به نقطه امیدی برای مردم منطقه تبدیل شده اند، با مردم دیگر بخش های سوریه قوت قلبی برای مردم سراسر سوریه است. این ضرورت ها ایجاب می کند که مردم آزادیخواه و نیروهای پیشرو و مبارز در کشورهای منطقه و سراسر جهان در حمایت از مردم سوریه قدرت های درگیر در این بحران را برای پایان دادن به این جنگ تحت فشار قرار دهند.