آتش جنگ در خاورمیانە همچنان شعلەور است و هر روز ویرانی بیشتری ببار میآورد. چهرە کریە این بحران اگر چە در سوریە و عراق بیشتر نمایان است اما اغلب کشورهای خاورمیانە و شمال افریقا را در بر گرفتە است. کشتار، خونریزی و آوارگی انسانهایی کە هیچ نفعی در بروز این بحران و ادامە آن نداشتە و ندارند هر روزە تراژدیای دردناکی را بە آنها تحمیل میکند.

دخالت قدرت های بین المللی و منطقەای در هر کدام از این کشورها بە منظور تحکیم موقعیت خود در رقابت با دیگری و کسب امتیاز بیشتر در راستای تحکیم پایەهای استثمار و بهرەکشی و بی حقوقی، عامل اصلی بروز و ادامە این وضعیت فاجعە بار است. در نتیجه چنین دخالتهائی بود که مبارزات انقلابی مردم سوریه برای کسب آزادی و زندگی بهتر از مسیر خود منحرف شد. فضا ملیتاریزه و جنگی شد و توطئه های برنامه ریزی شده به کار افتادند.

اکنون پس از گذشت 5 سال از تداوم این جنگ ارتجاعی، بازیگران صحنه های جنگ در خاورمیانه در حال بدست آوردن موقعیت های بهتر در دوران پس از جنگ با داعش هستند. اما دور نیست کە کسب امادگی برای دوران پس از داعش بە رویاروئی های فاجعە بارتری البتە در اشکال دیگری بینجامد.

رژیم جمهوری اسلامی یکی از آتش بیاران بحران فاجعه بار در کشورهای عراق و سوریه است. این رژیم از همان ابتدا در جبهه دفاع از رژیم بشار اسد قرار گرفت و به یکی از ارکان وضعیت فلاکت باری تبدیل شد که اکنون در سوریه در جریان است. جمهوری اسلامی نیروهای ایرانی و افغانی اجیر شدە تحت عنوان واهی " مدافعین حرم " درکنار نیروهای حزب‌الله لبنان را با پولی که از معیشت مردم ایران زده می‌شود، هزینهٔ نگهداری دیکتاتوری ۴۰ سالهٔ خاندان اسد میکند، تا با سر پا ماندن این دیکتاتور، بە قیمت کشتار مردم بی گناه سوریه و ویرانی شهرها و روستاهای آنها موقعیت خود را در متن بحران سوریه تحکیم کند. در عراق نیز نقش جمهوری اسلامی در کشتار و ویرانی و خانه خرابی مردم کمتر از سوریه نیست. نیروهای عراقی و بویژە کپی سپاە پاسداران موسوم بە "حشد شعبی" داعش آسا، به هر جا پای می گذارند می کشند و می سوزانند و ویرانن میکنند. آنها نفرت قومی و مذهبی را دامن می زنند و امکان همزیستی از انسانهائی را که سالها در جوار هم در صلح و دوستی به سر برده اند، سلب می کنند. جنگ اخیر در فلوجه که مستقیما از هدایت و فرماندهی سپاه پاسداران برخوردار بود، شاهد این مدعا است. مردمی که در چنگال داعش اسیر بودند، به یکباره خود را با نیروئی روبرو دیدند که چندان دست کمی از افراد داعش نداشت.

در میان دولت های منطقه که خود را در آینده سوریه ذینفع می بینند، جمهوری اسلامی بیش از دیگران عملا در جنگ داخلی سوریه و عراق درگیر است. این جنگها علاوه بر تحمیل تلفات انسانی بر مردم ایران اثرات و پیامدهایی از نوع جنگ ایران و عراق بر زندگی مردم این کشور به جا خواهد گذاشت. هزاران خانواده از افغانستانی و ایرانی داغدار از دست دادن عزیزان خود در جبهه های این جنگ ارتجاعی هستند. هزاران معلول و از پا افتاده در نتیجه این جنگ روی دست این جامعه مانده است. جمهوری اسلامی میلیاردها دلار از ثروت این جامعه را در حلقوم این جنگهای جنایتکارانه می ریزد. هزینه هائی که می توانست در زمینه های بهداشت و درمان و آموزش و پرورش و سایر عرصه های خدماتی مصرف شود، درست برعکس از بودجه روتین همین عرصه ها هم برداشته میشود و از خود دهها آسیب و زخم اجتماعی بر پیکر این جامعه بر جای می گذارد.

بنا به گزارشات معتبر، میزان هزینه های نظامی و کمک های مالی جمهوری اسلامی به دولت اسد از آغاز جنگ سوریه در سال 2011 میلادی تا ژانویه سال 2013 میلادی یعنی یکسال و چهارماه مبلغ 9 میلیارد دلار برآورد شده است. وقتی ارقام هزینه دخالت جمهوری اسلامی در مناطق دیگری چون عراق، لبنان، یمن و افغانستان و غیره را به آن اضافه کنیم، آنگاه در خواهیم یافت که سپاه پاسداران چگونه علاوه بر قربانی کردن جان انسان های بیشمار شیره جان میلیون ها کارگر در مراکز تولیدی و اقتصادی تحت هدایت خود را ، برای تامین هزینه دخالت های ارتجاعی خود در بیرون از مرزهای ایران می مکد. آنگاه در خواهیم یافت که چگونه مافیای مواد مخدر تحت کنترل سپاه پاسداران، به قیمت تباه کردن جان میلیون ها جوان این کشور کم و کسری های این جنگ های ارتجاعی را تامین خواهد کرد.

رژیم اسلامی بقای خود را در داخل ایران در گرو دخالت در بحرانهای منطقه ای خارج از مرزهای ایران می بیند. نباید اجازه داد که جان انسان ها و عرق جبین مردم استثمار شده و محروم این کشور این چنین بی پروا صرف اهداف ارتجاعی رژیم اسلامی و در خدمت تداوم حاکمیت آن قرار گیرد.