شب دوشنبه هفتم تیرماه، دو کولبر براثر شلیک مستقیم نیروهای نظامی ایران در مرز سردشت جان خود را از دست دادند. "لطیف علیخانی و رئوف علیخانی" دو برادر که به کار کولبری مشغول بودند، در منطقه " آلان" از توابع شهرستان سردشت، توسط نیروهای هنگ مرزی پاسگاه "دوله" هدف تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی رژیم اسلامی واقع شده و جانباختند. شاهدان عینی از تیراندازی نیروهای نظامی به سوی کاسبکاران بدون اعلام هشدار قبلی و شلیک هوایی خبر دادند. همچنین در این حمله 12 اسب نیز تلف شدند.

کولبران در مناطق مرزی کردستان، اضافه بر تحمل خطر و ریسک افتادن به کمین مزدوران رژیم و تحمل تلفات، بارها قربانی انفجارگاه و بی گاه مین های به جا مانده از دوران استقرار نیروهای رژیم در این مناطق شده اند. بنابراین به آمار تلفات کولبرانی که قربانی آتش بازی نیروهای رژیم در کمین گاه ها شده اند، باید دهها نفر دیگر را اضافه کرد که سالانه با گرفتار شدن در میدان های مین جان خودشان را در راه تامین حداقل معیشت خود و خانواده هایشان از دست می دهند و یا فلج می شوند.

کولبری این کار سخت و طاقت فرسا با همه دشواری ها و خطراتی که دارد، برای مردمی که هیچ منبع درآمدی ندارند، ''شغل'' به حساب می آید و توده وسیعی از کارگران بیکار منطقه به آن روی آورده اند. گسترش ابعاد بیکاری و تنگدستی، این "شغل" مخاطره آمیز را به مردم زحمتکش کردستان تحمیل کرده است. در میان کولبران نوجوانان 13 سال و مردان بالاتر از 60 سال هم دیده می شوند. تعداد زیادی از کولبران جوان، تحصیلکرده هایی هستند که تاکنون نتوانسته اند کاری گیر آورند. کولبرانی که به کار حمل محموله در نوار مرزی روی آورده اند، در واقع نیروی کار اجیر شده تجار و دلالانی هستند که با دفتر و دستکی که در شهرها و روستاها مرزی دارند، اجناسی را از یک نقطه مرزی روانه و یا دریافت می کنند و بیشترین و بالاترین منفعت ها را بی آنکه هیچ خطری تهدیدشان کند به جیب می زنند و دستمزد ناچیزی به کولبران می پردازند.

رژیم جمهوری اسلامی برای توجیه جنایات خود در حق کولبران زحمتکش مناطق مرزی، آنان را قاچاقچی و مجرم معرفی می کند، آنان را متهم به حمل کالایی می کند که حق قانونی و گمرک آن پرداخت نشده است. عوامل رژیم در شرایطی تلاش می کنند که این کولبران زحمتکش را مجرم و قاچاقچی معرفی کنند که مردم کردستان بخوبی می دانند که این انسان های شریف قربانی سیاست های جمهوری اسلامی هستند. کولبران مرزی در شرایطی این جاده مرگ و راه پر مخاطره را برای تامین هزینه های سرسام آور حداقل زندگی در پیش گرفته اند که در زیر حاکمیت این رژیم جنایتکار هیچ راه دیگری برای امرار معاش برای آنان باقی نمانده است. رژیم جمهوری اسلامی در شرایطی هر روزه کولبران مرزی را به اتهام قاچاقچی مورد یورش وحشیانه خود قرار می دهد و از آنان قربانی می گیرد که مردم کردستان به خوبی می دانند که خود مافیای سپاه پاسداران، تاجران و باندهای بزرگ همدست سپاه عامل اصلی افزایش قاچاق در منطقه و در سراسر ایران هستند.

رژیم جمهوری اسلامی در حالی کولبران مرزی را مجرم معرفی می کند و آنان را آماج حملات وحشیانه خود قرار می دهد، که بیکاری گسترده، تورم افسار گسیخته و گرانی سرسام آور زندگی مردم کردستان را بیش از هر زمان دیگر تحت فشار قرار داده است. بخشی از مردم شریف و زحمتکش در مناطق مرزی سردشت، بانه، پیرانشهر و مریوان سالها است از طریق نقل و انتقال و مبادله کالاهای مورد نیاز دو سوی مرز ایران و عراق، با کولبری و تحمل سختی ها و مخاطرات فراوان زندگی ساده و بخور و نمیری را فراهم می کنند. رژیم جمهوری اسلامی در تداوم سیاست سرکوبگرانه خود در کردستان با دیوار کشی، کانال کشی و گسترش پست های کنترل، همین راه باریکه ای را هم که این مردم برای تامین زندگی خود یافته اند مسدود می کند و به این هم اکتفا نکرده با تیراندازی و حملات سبعانه به این انسان های زحمتکش اموال آنان را غارت و حیات آنان را به مخاطره می اندازد. این شرایط سخت و دشواری که رژیم به زحمتکشان نوار مرزی تحمیل کرده گوشه ای از پیامدهای سیاست شوونیستی جمهوری اسلامی علیه مردم کردستان است که طی بیش از سه دهه گذشته با تکیه به میلیتاریزه کردن این منطقه و اعمال سیاست های سرکوبگرانه و امنیتی کردن فضای شهرها آن را پیش برده است.

مبارزه برای تامین کار یا بیمه بیکاری، یک نیاز عاجل مردم زحمتکش در همه ایران و از جمله در کردستان است. اما تا زمانیکه این مطالبه اولیه به رژیم اسلامی تحمیل می شود، لازم است که مردم شهرهای مرزی کردستان، صدای اعتراض و نارضایتی خود را بر علیه جنایات رژیم در مرزها بلند کنند و اجازه ندهند که رژیم اسلامی بیش از این زحمتکشانی را که برای تامین یک زندگی بخور و نمیر تن به این کار پر مخاطره می دهند، این چنین با درنده خویی قربانی کند.