
طبقه کارگر ایران در یکی از دشوارترین دوران حیات خود بسر می برد. بیش از 8 میلیون کارگر بیکارند و بیکارسازی های گسترده بیشتری در نتیجه تعطیلی مراکز کار در راه است. نبود امنیت شغلی به یک نگرانی دائمی کارگرانی شاغل و خانواده هایشان تبدیل شده است. قراردادهای دسته جمعی کار جای خود را به قراردادهای موسوم به سفید امضا داده اند. دستمزدها سه مرتبه پایین تر از خط فقرند و همین دستمزد بخور و نمیر هم به موقع پرداخت نمی شود و کارگران ناچارند برای دریافت دستمزدهای توافق شده نیز مبارزه کنند. اکثریت کارگران از داشتن مسکن مناسب محرومند و بخش زیادی از درآمدشان صرف اجاره خانه های محقرشان می شود. طبقه کارگر برای جلوگیری از تباهی جسمی و روانی و برای تجلی انسانیت خود هیچ راهی به جز مبارزه با شرایط حاکم بر زندگی اش ندارد و این مبارزه در جریان است.
اما جنبش کارگری ایران در حین گستردگی، پراکنده است و فاقد نهادهای هماهنگ کننده و رهبری کننده است. در چنین شرایطی یک سوال در برابر پیشروان جنبش کارگری قرار دارد که پاسخ عاجلی می طلبد. سوال این است که در شرایط فعلی چگونه و از چه راههایی می توان مبارزات کارگران را در کوتاه ترین زمان ممکن از پراکندگی خارج ساخت، برای تبدیل مبارزات پراکنده به مبارزاتی سراسری و پیوند زدن مبارزات کارگری کارخانجات و مراکز مختلف کارگری به یکدیگر چه باید کرد؟
پاسخ این سئوال را در کوتاه ترین بیان از تمرکز بر دو محور زیر میتوان یافت:
نخست تثبیت مطالبات و شعارهای واحد مبارزاتی در میان کارگران با هدف بهبود شرایط مادی زندگی. دوم گسترش ارتباط فعالین و پیشروان کارگری بخش های مختلف جنبش کارگری با یکدیگر.
وحدت در مطالبات و شعارها گام مقدم هر نوع وحدت در مبارزه است. همین ساده ترین شکل وحدت از طریق مطالبات و شعارهای واحد، به فعالین و پیشروان کارگری امکان می دهد تا روحیه همبستگی و آگاهی طبقاتی، تشکل پذیری و اعتماد به نفس و باور به قدرت طبقه کارگر را در میان کارگران بالا ببرند. برای نمونه، اکنون که همه کارگران با معضل دستمزدهای پایین تر از خط فقر و اخراج و بیکارسازی های گسترده روبرو هستند، بایستی تلاش کرد تا در این زمینه شعارهای واحدی تثبیت شوند، خواست افزایش دستمزد متناسب با نرخ تورم واقعی و تامین یک زندگی انسانی و مطالبه بیمه بیکاری، برای مقابله با اخراج ها از مطالبات محوری این دوره برای مقابله با فلاکت اقتصادی موجود هستند. اعتراض در هر کارخانه برای این مطالبات می تواند به صورت یک خواست عمومی و طبقاتی مطرح شود و کلیه کارگران را به دخالت در تعیین سرنوشت این مبارزه و به حمایت و همبستگی فراخواند و به میدان کشاند. این یک گام اساسی در جهت متحد کردن مبارزات کارگری است و امکان می دهد تا حول این شعارهای واحد، نیروی پراکنده کارگران را که هر کدام در چهارچوب کارخانه های منفرد، صرف مبارزات پراکنده برای مطالبات متنوع می شود از طریق طرح شعارها و مطالبات واحد عملا به صورت یک جبهه متحد کارگری در آورد.
اما هم جهت کردن، هماهنگی و همزمانی مبارزات کارگران در بخش های مختلف و جلب به موقع همبستگی و حمایت واحدهای مختلف از یکدیگر، بدون ارتباط نزدیک میان رهبران کارگری و فعالین کارگری پیشرو و مبارزی که سر رشته مبارزه در واحدهای مختلف را در دست دارند، ممکن نیست. در نبود تشکل های توده ای که بتوانند مبارزات پراکنده کارگران را یکپارچه و در ابعاد سراسری رهبری کنند، این شبکه مرتبط رهبران و فعالین کارگری است که می تواند تا حدودی این خلا را پر کند.
در همین حدی که اکنون فعالین و پیشروان کارگری که در چندین تشکل مستقل از دولت جمع شده اند و یا به طور منفرد فعالیت های خود را به پیش می برند و در واحدها و رشته های مختلف تولیدی و خدماتی و در شهرهای مختلف با هم مرتبط هستند، شاهد پیشروی امیدبخشی هستیم و ارتباط این فعالین نقطه اتکای مهمی در مبارزات آتی طبقه کارگر ایران به شمار می رود. اما این تجربه هنوز محدود می باشد و همه گیر نشده است. هیچ بخش مهمی از مراکز کار و استثمار کارگری نبایستی از دایره اینگونه ارتباطات بیرون بماند. چنین ارتباطاتی می تواند علیرغم تفاوت هایی که در شیوه های کار و دیدگاه ها و گرایش های سیاسی فعالین و پیشروان جنبش کارگری وجود دارد، با هدف پاسخ دادن به یک نیاز عاجل مبارزات کنونی طبقه کارگر در ایران ایجاد شود و گسترش یابد. برقراری پیوندهای دوستانه و تحکیم رفاقت کارگری میان پیشروان بخش های مختلف طبقه کارگر، نقطه عزیمت مهمی برای برداشتن گام های بعدی در جنبش کارگری است.
ضروری است که تشکل های موجود کارگری به رغم اختلاف نظرهایی که با هم دارند، با اتحاد عمل و هماهنگی و همکاری های خود، دایره ارتباطات کنونی را توسعه دهند. درک ضرورت پیشروی جنبش کارگری در این دو محور کلیدی، مبارزات جاری کارگران را عملا به هم پیوند می دهد و راه را برای برداشتن گامهای بعدی در جنبش کارگری هموار خواهد کرد.
|
|