امروز دوشنبه سوم اسفندماه، هفدهمین سالروز نمایش همبستگی مردم شهر سنندج با مبارزات مردم کردستان ترکیه است. که تکرار آن را سال گذشته در صحنه های شورانگیز حمایت از مقاومت مردم کوبانی مشاهده کردیم. اسفند ماه 1377 و در چنین روزی بود که مردم مبارز شهرهای کردستان در اعتراض به ربودن "عبدالله اوجالان" رهبر  "پ کا کا" که در جریان توطئه مشترک دستگاههای جاسوسی ترکیه، اسرائیل و آمریکا به ترکیه تحویل داده شده بود، به خیابانها ریختند و با برگزاری تظاهرات و راهپیمایی، این آدم ربائی آشکار دولتی را محکوم کردند.

جمهوری اسلامی رژیمی که آوازه جنایتها و ریاکاریش علیه مردم کردستان شهرت جهانی دارد، ابتدا کوشید که خشم و نارضایتی مردم کردستان از ربودن رهبر پ کا کا و نمایش همبستگی آنان با اعتراضات مردم کردستان ترکیه را، به دستمایه ای در رقابت های منطقه ای خود با ترکیه، اسرائیل و آمریکا تبدیل کند. اما مردم کردستان که خود قربانی سیاست های جنایتکارانه و تروریسم دولتی جمهوری اسلامی هستند، فرصت بهره برداری از اعتراضات را به جمهوری اسلامی را ندادند و با برپایی تظاهرات و راهپیمایی های مستقل خود پرده از روی نیات فریبکارانه دولت خاتمی و اصلاح طلبان حکومتی نیز برداشتند.

مقامات کشوری و محلی رژیم ابتدا با برگزاری راهپیمایی و تظاهرات مردم در سنندج موافقت کردند، اما نیمه شب دوشنبه سوم اسفندماه "عبدالله رمضانزاده" استاندار وقت استان کردستان برگزاری هرگونه تظاهراتی را در سوم اسفند ممنوع اعلام کرد. همزمان با این تصمیم، نیروهای گارد ویژه ضد شورش سپاه پاسداران و نیروی انتظامی را در کلیه نقاط کلیدی و خیابانهای اصلی شهر مستقر کردند. مردم شهر سنندج و در پیشاپیش آنان جوانان پرشور و انقلابی در حالیکه عزم خود را برای برگزاری تظاهرات و راهپیمایی جزم کرده بودند، علیرغم حضور پرشمار نیروهای مسلح انگشت بر ماشه، از چهار گوشه شهر به سمت میدان آزادی و نقاط مرکزی شهر به حرکت درآمدند. مردم معترض و خشمگین از خواست و اهداف رژیم اسلامی فراتر رفته و از این فرصت برای طرح خواست های حق طلبانه خود استفاده کردند. اینجا بود که یکبار دیگر ماهیت سرکوبگرانه جمهوری اسلامی برملا شد. به دستور مقامات کشوری و لشکری صفوف متحد و یکپارچه مردم از زمین و هوا به رگبار بسته شد. پیکر شماری از جوانان دختر و پسر شهر سنندج نقش بر زمین شد و سنگفرش خیابانهای این شهر از خون آنان رنگین گردید. صدها نفر از جوانان دختر و پسر، زنان و مردان خشمگین با یورش درندانه و خانه گردی نیروهای گارد ویژه سپاه دستگیر و به سیاه چالهای زیر پادگان لشکر 28 کردستان انتقال یافتند. شماری از آنها هرگز به سر کلاس درس و دانشگاه و محل کار بازنگشتند. رویداد سوم اسفند چهره ریاکار اصلاح طلبان حکومتی و متحدین و تائید کنندگان کردستانی آنها را که با کینه توزی و دشنمی عمیق حرکت حق طلبانه مردم سنندج را محکوم نمودند، برملا نمود.

سالگرد سوم اسفند سنندج در شرایطی فرا می رسد که دولت شونیست ترکیه مردم مبارز کردستان را آماج ضد انسانی ترین حملات قرار داده است و چندین شهر کردستان را در این کشور به خون کشیده است. مردم کردستان ایران که حرکت انقلابی سوم اسفند را در حمایت از مردم همسرنوشت خود در ترکیه در کنار صدها صحنه مبارزاتی پر شور دیگر، در پیشینه افتخار آمیز خود دارند، همچون گذشته خود را پشتیبان و یاور مردم ستمدیده و مبارز کردستان ترکیه می دانند.

سالگرد سوم اسفند در عین حال همزمان است با آخرین روزهای تدارک مضحکه ای است که درآن بار دیگر قرار است سلب آزادی ها و پایمال کردن حقوق اولیه مردم، اینبار در یک نمایش انتخاباتی مهر باصطلاح قانونی بخورد و گویا مردم به دست خود بر بی حقوقی خود مهر رضایت و تائید بگذارند. بگذار شرکت نکردن قاطعانه مردم کردستان در این مضحکه انتخاباتی، همانند حرکت مبارزاتی مردم سنندج در سوم اسفند 1377، همانند اعتصاب عمومی 23 اردیبهشت و 16 مرداد نمایش هم صدایی، ایستادگی، مقاومت و تصویر زنده ای از جنبش انقلابی کردستان باشد. بگذار توده های مردم کردستان با عدم حضور در این نمایش انتخاباتی به همه مردم جهان و افکار عمومی نشان دهند که این رژیم هیچگونه مشروعیتی ندارد و خود را با توسل به زور بر مردم تحمیل کرده است. این بار نیز ضروری است تا مردم مبارز کردستان با نرفتن به پای صندوق های رأی این نمایش انتخاباتی را رسوا سازند و برگی دیگر از تاریخ مبارزه خستگی ناپذیر خود علیه رژیم جمهوری اسلامی را ورق بزنند.

امروز سوم اسفند به یکی از روزهای تاریخی جنبش انقلابی کردستان تبدیل شده است. در هفدهمین سالروز این روز تاریخی، یاد تمامی آن عزیزانی را که در این روز آماج حمله مزدوران رژیم اسلامی قرار گرفتند و جان باختند، گرامی می داریم و درود بی پایان خود را نثار خانواده های مقاوم و سرفرازشان می نمائیم.