سه ماه بیشتر به برگزاری نمایش انتخابات سه گانه باقی نمانده است. قرار است دوازدهمین دوره نمایش انتخابات ریاست جمهوری و "انتخابات" میان‌ دوره ای مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی شهر و روستا در روز 29 اردیبهشت 96 در سراسر کشور برگزار گردد. سال ها است که برگزاری این نمایش های انتخاباتی برای رژیم جمهوری اسلامی ایران به یک معضل تبدیل شده است. این رژیم زمانی تلاش کرد که از شر انتخاب رئیس جمهور ولو در چهار چوب تنگ نظارت استصوابی شورای نگهبان و مهندسی شده توسط سپاه پاسداران نجات پیدا کند. بی جهت نبود که خامنه ای چهار سال پیش با مرجح دانستن " سیستم پارلمانی در مقایسه با سیستم ریاستی بر لزوم تعیین و عزل رئیس جمهور توسط مجلس تأکید کرد. خامنه ای می خواست رئیس قوه مجریه هم در مجلس تحت فرمان خودش انتخاب شود و این دوگانگی و تناقض صوری بین "ساختار جمهوریت" و نظام "ولایت فقیه" را به نفع دومی حل کند.

بعد از "انتخابات" دهمین دوره ریاست جمهوری و وقایعی که به دنبال داشت، سران رژیم هر انتخابات یا رویدادی که احتمال باز شدن مجرایی برای ابراز وجود توده ها در آن موجود باشد را با نگاه امنیتی می نگرند. اگر یادتان باشد از خامنه ای گرفته تا دیگر سران این رژیم رسما "انتخابات" نهمین دوره نمایندگان مجلس را امنیتی اعلام کرده و تحت تدابیر امنیتی آن را برگزار کردند. در مورد انتخابات پیشارو نیز از مدت ها قبل در تلاش هستند که با تشدید فشار بر زندانیان سیاسی و عقیدتی، تداوم بگیر و ببند فعالین جنبش های اجتماعی و گسترش موج اعدام ها، سازماندهی نیروی بسیج سایبری، یک فضای سنگین امنیتی را بر جامعه حاکم گردانند و این فضا در هفته ها و روزهای منتهی به نمایش انتخاباتی تشدید نمایند. اکنون چگونگی برگزاری این نمایش انتخاباتی و کنترل فضای حاکم بر آن به یکی از موضوعات مورد توجه جناح های درون حکومت تبدیل شده است.

اگرچه کارگزاران رژیم این ترس و نگرانی ها و مجموعه اقدامات امنیتی انجام گرفته را به "اوضاع پیچیده و بحرانی منطقه و خطر بهره برداری دشمن خارجی از این اوضاع مرتبط می دانند"، اما در عالم واقع این حساسیت اوضاع سیاسی ایران و موقعیت انفجاری جامعه است که رژیم را در خوف و هراس فرو برده است. سران رژیم از شورش پابرهنگان، از فوران خشم و نارضایتی مردم علیه ابعاد تورم و گرانی، فقر و بیکاری و فساد گسترده، و تبدیل این نارضایتی ها به یک جنبش سیاسی توده ای در فضای ملتهب جامعه در ایام انتخابات به شدت نگران هستند. توسل هر چه بیشتر رژیم به قهر و سرکوب و به نمایش گذاشتن توانمندی های نظامی و امنیتی برای غلبه بر این خوف و وحشت است.

اما علیرغم خوف و هراس رژیم مهندسی کردن این انتخابات و کشاندن مردم به پای صندوق های رأی مهمترین دغدغه جناح های مختلف رژیم اسلامی می باشد. اعلام تعهد پی در پی علی خامنه ای به "شفاف سازی" در روند این انتخابات و مباحث حول آن بیانگر همین واقعیت است. با توجه به اینکه به اعتراف کارگزاران خود رژیم در "انتخابات" دوره دهم مجلس در تهران و برخی دیگر از شهرهای ایران کمتر از پنجاه در صد واجدین شرایط در انتخابات شرکت کردند و همچنین با توجه به اوضاع بحرانی کشورهای خاورمیانه برای سران رژیم بسیار مهم است که با هر حیله و نیرنگی که شده بتوانند مشروعیت انتخاباتی خود را به نمایش بگذارند. از اینرو علیرغم وجود اختلاف استراتژیک بر سر چگونگی تضمین بقای رژیم در میان دو جناح اصلی حکومتی هر دو جناح بر متن این نوع نزاع و کشمکش ها در تلاشند که با هر دوز و کلکی که شده توده ی بیشتری را به پای صندوق های رأی بکشانند. هدف اصلی خامنه ای و سپاه پاسداران رژیم از مهندسی انتخابات همین است. همزمانی برگزاری دوازدهمین دوره نمایش انتخابات ریاست جمهوری و برگزاری "انتخابات" میان‌ دوره ای مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی شهر و روستا در روز 29 اردیبهشت 96 در سراسر کشور اساسا با هدف شلوغ کردن حوزه های رأی گیری و بهره برداری تبلیغاتی انجام می گیرد.

کارگران و مردم آزاده ایران می توانند به نرفتن به پای صندوق های رأی و با به شکست کشاندن نمایش های انتخاباتی این کابوس وحشت رژیم را به واقعیت تبدیل کنند. کارگران و مردم ایران که بیش از سی سال زندگی کردن تحت حاکمیت سیاه رژیم جمهوری اسلامی را تجربه کرده اند، می دانند که شرکت در این مضحکه های انتخاباتی یعنی کمک کردن به رژیمی که با اتکا به قهر و سرکوب به حیات خود ادامه می دهد. یعنی مهر تأیید زدن به رژیمی که دستمزدهای چهار مرتبه پایین تر از خط فقر را به کارگران تحمیل کرده است. یعنی فرصت دادن به رژیم تا موج اعدام ها و سیاست اعمال تبعیض جنسی و تحقیر هر روزه زنان را ادامه بدهد. یعنی مشروعیت دادن به تداوم ستمگری ملی، یعنی به بند کشیدن حقوق فردی و اجتماعی جوانان، یعنی ادامه تخریب محیط زیست و مشروعیت دادن به تداوم هزار و یک محرومیت دیگر.

مردم ایران که خواهان پایان دادن به این همه مصائب و بی حقوقی ها هستند، نباید در این نمایش های انتخاباتی شرکت کنند. باید با نرفتن به پای صندوق های رای عدم مشروعیت این رژیم و بساط انتخاباتش را به همه مردم جهان اعلام کنند وعزم خود را برای به زیر کشیدن رژیم جمهوری اسلامی نشان دهند.

2017-02-19 | ۱۳۹۵-۱۲-۰۱