بنا به فراخوان "شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان"، معلمان ایران برای پیگیری خواسته ها و مطالبات خود از روز یکشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۷ به مدت سه روز دست به اعتصاب زده، در دفاتر مدارس تحصن کرده و از رفتن به سر کلاسهای درس خودداری نمودند. بر طبق گزارش شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان و اخبار و تصاویری که در کانال ها و شبکه اجتماعی منتشر شده اند معلمان در استانهای همدان، کرمانشاه، تهران، قزوین، البرز، آذربایجان شرقی، اصفهان، فارس، کردستان، خوزستان؛ خراسان رضوی، گیلان، کرمان، لرستان، خراسان شمالی، مازندران، آذربایجان غربی، اردبیل، ایلام، یزد و در بیش از صد شهر ایران در این اعتصاب سراسری شرکت کرده اند. این اعتصاب و تحصن سراسری سه روزه، بعد از اعتصابات سراسری معلمان در ماههای مهر و آبان سومین موج اعتصاب سراسری است که طی آن معلمان بر خواسته های خود تأکید کرده اند. معلمان و فرهنگیان ایران در این اعتصاب سراسری نیز بر آزادی معلمان زندانی، افزایش حقوقها به بالای خط فقر، تحصیل رایگان، رفع موانع قانونی سر راه فعالیت تشکل های مستقل فرهنگیان، توقف سیاست پولی کردن مدارس، اختصاص بودجه کافی به آموزش و پرورش، پایان دادن به امنیتی کردن مبارزات، همسان سازی حقوق معلمان بازنشسته با شاغلان، داشتن بیمه کارآمد و فراگیر به عنوان محوری ترین خواسته های خود تأکید کردند. بر اساس گزارشات و تصاویر انتشار یافته در برخی از مدارس دانش آموزان با حضور در کلاس های درس خود و با در دست گرفتن تراکت هایی از مطالبات معلمان حمایت و پشتیبانی کرده اند. این اعتصاب سراسری سه روزه در حالی برگزار شد که هم اکنون تعداد زیادی از فعالین معلمان از جمله محمد حبیبی، اسماعیل عبدی، محمود بهشتی لنگرودی، عبدالرضا قنبری، شاه‌محمدی، روح الله مردانی، محمد ثانی و بختیار عالمی هنوز در زندان بسر می برند.
دستگاه های امنیتی رژیم جمهوری اسلامی که از تأثیرات این اعتصاب سراسری بر فضای سیاسی و مبارزاتی جامعه به شدت نگران بودند، اجازه ندادند که اخبار مربوط به آن در رسانه های رانتخوار حکومتی انتشار پیدا کند. اما به رغم سانسور اخبار این اعتصاب سراسری از جانب رسانه ها و خبرگزاری های رژیم، گزارش ها و تصویر اعتراضات معلمان در سطح گسترده ای از طریق شبکه های اجتماعی و رسانه های غیر حکومتی انعکاس پیدا کرد. در حالی که خبرگزاری های حکومتی با توطئه سکوت به این اعتصاب سراسری برخورد کردند سرانجام روز سه‌شنبه امیرعلی نعمت‌اللهی، قائم مقام وزیر آموزش و پرورش رژیم در گفت‌وگو با خبرگزاری ایلنا ادعا کرد : "این تحصن خیلی گسترده نبوده و بسیار محدود است و فقط در برخی از مدارس و آموزشگاه‌ها در برخی از استان‌ها تحصن بوده است". وی در ادامه اظهار داشت که: "البته مشخص هم نیست، عکسهایی که منتشر می‌شود، برای همان استان هست یا نه و شاید شیطنت برخی افراد باشد."
در واکنش به ادعاهای قائم مقام وزیر آموزش و پرورش رژیم کانال تلگرامی "معلمان عدالت خواه نوشت: "شیطنت و دروغ‌گویی در تخصص وزارتخانه و وزیر و معاونان بی کفایت است که در عوام فریبی و دروغ گویی سابقه دارند. اگر مدارس متحصن محدود است پس چرا حراست اداره کل‌ها بسیج شده‌اند و معلمان متحصن را تهدید می‌کنند؟" و باز در پاسخ به این ادعاها تصاویر تحصن معلمان در کانال‌های تلگرامی با این نوشته منتشر شد: "وزیر بی‌کفایت باز بگو عکس ها فتوشاپ است". این ادعاها مقامات حکومتی در حالی مطرح می شوند که در سومین روز اعتصاب تنها در شهرهای کرمانشاه و سقز معلمان بیش از ۱۵۰ مدرسه در تحصن و اعتصاب بسر بردند.
اما علیرغم توطئه سکوت رسانه های حکومتی، و بسیج نیروهای حراست برای فشار بر معلمان و تهدید آنان مبارزه معلمان برای آزادی همکارانشان و برای تحقق خواستهای برحق شان ادامه خواهد داشت. شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان در فراخوان به این اعتصاب سه روزه اعلام کرده بود که اگر به خواستهای آنها پاسخ داده نشود، به اعتراضات خود ادامه خواهند داد. مبارزات معلمان در طی ماه های گذشته با وجود این فشارهای روزافزون و بگیر و ببند فعالین آن هم به لحاظ شکل و هم به لحاظ شعارها و مطالباتی که در جریان آن مطرح شدند، بطور عینی از دایره قوانین اسلامی و چهارچوب های تنگی که برخی از تشکل های صنفی طرفدار اصلاح طلبان حکومتی برای آن تعریف می کردند، بسیار فرا تر رفته است. در واقع بعد از خیزش دی ماه جنبش مطالباتی معلمان نیز عمیق تر و گسترده تر شده است. در این دوره از آنجا که معترضان به خوبی این امر را دریافته اند که تحت حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی امکان پاسخ گویی به مطالبات آنها در سطح کلان وجود ندارد، اعتراضاتشان به سرعت ابعاد سیاسیِ رادیکال پیدا کرده است. مبارزات معلمان با عبور از استراتژی تشکل های صنفی طرفدار اصلاح طلبان حکومتی ظرفیت های خود را برای تأثیر گذاری بر فضای سیاسی جامعه نشان داده است. معلمان با تأکید بر خواست تحصیل رایگان برای همه کودکان و رفع تبیعض ها و افزایش حقوقها به بالای خط فقر و خواست منع کالایی شدن آموزش و درمان رایگان، در عالم واقع خواستهای کارگران و بخش های وسیعی از مزدبگیران و اقشار فرودست جامعه را نیزمطرح کرده اند. معلمان، که اکثریت آنها به زندگی کردن در پائین تر از خط فقر سوق داده شده اند، مطالباتی دارند که برای تحقق آنها به یک مبارزه یکپارچه در اتحاد با جنبش کارگری و دیگر جنبش های پیشرو اجتماعی و اتخاذ تاکتیکهای مناسب برای هر چه سراسری تر کردن این اعتصابات نیاز دارند. با توجه به موقعیت و وزن اجتماعی که معلمان دارند و از طریق میلیون ها دانش آموز با جامعه مرتبط هستند و مسائل و مشکلات مربوط به زندگی و معیشت آنها بطور گسترده ای در جامعه انعکاس پیدا می کند، در موقعیت اجتماعی مناسبی برای ارتقاء مبارزات خود قرار دارند و اعتراض و اعتصاب آنان در فضای سیاسی ملتهب جامعه روحیه مبارزه جویی را بالا می برد.
چهارشنبه - ۱۵ اسفند - ۱۳۹۷ , 06 - 03 - 2019
