پایگاه اطلاع رسانی انصاف نیوز روز شنبه ۶ مرداد به نقل از محمدحسین کروبی نوشت:" در جلسه شورای عالی امنیت ملی رفع حصر از موسوی، کروبی وزهرا رهنورد به تصویب رسیده است. به گفته وی در حال حاضر منتظر هستند که خامنه ای نظرش را راجع به این مصوبه‌ شورای عالی امنیت بگویند. از قرار معلوم اگر خامنه ای تا ۱۰ روز نظرش را اعلام نکند، این مصوبه لازم‌الاجرا است.ریاست شورای‌عالی امنیت ملی با رئیس جمهور ایران است ولی مصوبات آن، طبق قانون اساسی پس از تصویب رهبر جمهوری اسلامی قابل اجرا هستند. گفته می شود آغاز حصر رهبران اصلاح طلبان حکومتی در سال ۱۳۸۹، بر مبنای همین مکانیزم در شورای عالی امنیت ملی به تصویب رسیده و اجرایی شده بود.میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی بیش از هفت سال است که بدون محاکمه در بازداشت خانگی هستند. هم چنین محمد خاتمی نیز در همین رابطه ممنوع التصویر و ممنوع الخروج شده بود.

رفع حصر از رهبران شاخص اصلاح طلبان حکومتی به خودی خود خبر مهمی نیست. اوضاع سیاسی جاری در ایران خطیر تر و بحرانی تر از آن است که خارج شدن این چند تن از زندانی شدن خانگی، تغییری در صحنه سیاسی ایران ایجاد کند. زیرا حداقل از دیماه سال گذشته به این سو، اصلاح طلبان حکومتی در حصر و بیرون از حصر، خاصیت خود را برای کنترل نارضایتی های مردم از دست داده بودند. شاید اگر دو سال پیش خامنه ای به چنین اقدامی دست می زد، هنوز فرصتی برای استفاده از این جناح به عنوان سوپاپ اطمینان وجود داشت. اما امروز با رشد و پیشروی مبارزات کارگران و مردم حق طلب در ایران، این کارتها سوخته اند.از اینرو دلایل رفع حصر را در جای دیگری باید جستجو کرد.

اینکه چرا جمهوری اسلامی در این مقطع دست به چنین اقدامی می زند، معمولا دو دلیل برای آن ذکر می شود. اول اینکه رژیم که تحت فشار آمریکا قرار گرفته است، در این رابطه می خواهد اگر مذاکره ای در کار است و یا اگر قرار است مقاومتی صورت بگیرد، جناح های مختلف در این رابطه یکدست و یکپارچه عمل کنند. مسلما رژیم در این مقطع به یکپارچگی و تجدید سازمان خود برای مقابله با خطراتی که تهدیدش می کنند، از جمله مقابله با فشارهای خارجی هم نیاز دارد. اما ما با اختلاف نظری در صفوف بالای رژیم در باره نحوه مقابله با فشارهای آمریکا روبرو نیستیم، تا با آزاد کردن این چند تن از مخالفین، احیانا کفه ترازو به طرفی سنگین کند و معامله انجام شود. از اینرو این دلیل متقاعد کننده نیست.

اما یک دلیل واقعی دیگری وجود دارد و آن اینکه جمهوری اسلامی برای مقابله با خطری که از درون جامعه ایران وی را تهدید می کند، به پایگاه اصلاح طلبان حکومتی در میان صفوف پائین رژیم، در میان ارتش و سپاه و بسیج و دستگاه اداری و نهادهای حکومتی و اقشار مرفه جامعه نیاز دارد.بدین معنی در آوردن رهبران اصلاح طلبان از زندان خانگی، بخشی از تلاش جمهوری اسلامی برای منسجم کردن و متحد کردن صفوف خود در پائین است. پا به پای نزدیک شدن به سازش با آمریکا، خطر از درون برای رژیم روز به روز جدی تر می شود.رفع حصر از رهبران اصلاح طلب حکومتی در این مقطع در رابطه با چنین خطری قابل درک است، نه در رابطه با فشارهای آمریکا و اینکه گویا در مقابل دشمن خارجی باید یکدست عمل کنند.

با احتمال قریب به یقین، سیاست دولت آمریکا در زمینه اعمال فشار بر جمهوری اسلامی، رژیم را عملا ناچار از پذیرش شرایط این دولت خواهد کرد و جمهوری اسلامی از زیاده طلبی های منطقه ای خود دست خواهد کشید. ترامپ به خوبی می داند و آنرا کتمان هم نمی کند که در ورای این جنگ لفظی رژیم ایران خود را برای سازشهای ضروری با غرب آماده می سازد. خط و نشان کشیدن سران رژیم برای آمریکا و تهدیدات مسخره و توخالی در واقع نه به آمریکا بلکه رو به مردم ایران است. آنها نگران هستند که سازش و عقب نشینی در برابر فشارهای آمریکا، جسارت تعرض و پیشروی در مردم بر علیه بنیادهای حکومت را بالاتر ببرد.

در واقع این لفاظی، جنگ روانی نه با آمریکا بلکه با مردم ایران است، زمینه سازی برای مقابله با اعتراضات مردم در فردای علنی شدن و رسمی شدن عقب نشینی است. در سال 1367، وقتی خمینی شکست در جنگ هشت ساله ایران و عراق را پذیرفت و جام زهر را سر کشید، نگرانی از خیزش مردم بود که وی را به جان زندانیان سیاسی در بند انداخت. چه آن هنگام و چه امروز خطر نه از بیرون بلکه از درون موجودیت رژیم را تهدید می کند. آزاد کردن اصلاح طلبان حکومتی سنگربندی ضعیفی در مقابل این خطر است. در این زمینه ترامپ نیز علیرغم دیوانه بازیهایش به کمک مشاوران دور اندیش خود، می داند که در مورد ایران نباید بیگدار به آب بزند. در واقع دم شیری که ترامپ نباید با آن بازی بکند، نه خالی بندیهای قاسم سلیمانی و روحانی، بلکه امواج خروشنده انقلاب فردا در ایران است. انقلابی که اگر به ثمر بنشیند، چهره خاورمیانه را عوض خواهد کرد.

2018-07-29| ۱۳۹۷-۰۵-۰۷