با درگذشت فیدل کاسترو رهبر انقلاب کوبا و چهره ای که در قلب مردم این کشور و بسیاری از مردم ستمدیده جهان خانه کرده بود، موج دیگری از حملات احزاب و نیروهای ارتجاع سرمایه داری جهانی علیه تجربه انقلاب کوبا و نقشی که کاسترو در رهبری این انقلاب و هدایت جامعه کوبا بر عهده داشت آغاز شده است. رهبران دولت های سرمایه داری جهان که اکثریت آنها در محاصره اقتصادی و جنایت علیه مردم کوبا مشارکت داشتند، چه آنها که با احترام از نقش کاسترو یاد کردند و چه عنصری مانند ترامپ این مظهر گندیدگی سرمایه داری که نتوانست خوشحالی خود را از واقعه مرگ فرمانده پنهان نماید، همه در یک هدف، آنهم تخطئه کردن دستاوردهای انقلاب کوبا سهیم شدند.

رسانه های امپریالیستی مانند بی بی سی و سی ان ان و دیگر رسانه های غربی از این زاویه که در کوبا به مدل "دمکراسی" و اقتصاد بازار آزاد مورد نظر سرمایه داری جهانی میدان داده نشده است، در تلاش هستند که تصویر یک رژیم دیکتاتوری و استبدادی را از نظام سیاسی حاکم در کوبا به افکار عمومی القا کنند. این رسانه ها عوامفریبانه فیلم های مربوط به موج پناهندگان کوبایی که بعد از پایان جنگ سرد و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی با تقبل هر مخاطره ای در تقلا هستند که خود را به آمریکا برسانند را از بایگانی بیرون آورده تا از این تصاویر برای شکل دادن به افکار عمومی بهره برداری کنند. این رسانه ها همان موج تبلیغاتی را که در مقطع پایان جنگ سرد و در زمان کناره گیری فیدل کاسترو از قدرت به راه انداختند، دوباره تکرار می کنند. این رسانه های می خواهند به مردم بگویند که مردم کوبا نه از عوارض و پیامدهای نیم قرن محاصره اقتصادی و فقر، بلکه از فشار پلیسی و از نبود دمکراسی از کوبا فرار می کنند.

اما علیرغم به راه انداختن این موج تبلیغات زهرآگین نمی توانند این حقیقت ساده را پنهان کنند که بعد از انقلاب کوبا و سرنگونی دیکتاتوری باتیستا در سال 1959 و علیرغم محاصره اقتصادی این کشور از جانب آمریکا و متحدین آن در سراسر جهان، پیشرفته ترین سیستم تأمین اجتماعی در زمینه دسترسی به آموزش و پرورش، بهداشت و درمان و مسکن در این کشور به اجرا در آمده است. نظام بهداشت و دکتر و درمان در کوبا علیرغم محدودیت ها با استاندارد مناسب با پیشرفته ترین ها در سطح جهان قابل مقایسه است. کمترین نرخ مرگ و میر کودکان را در جهان دارد. در این کشور بیسوادی مدتها است که ریشه کن شده است و همه شهروندان به تحصیلات رایگان و به امکان تحصیلات عالی دسترسی دارند. اگر آمریکا به سازمانده و طراح کودتا در کشورهای آمریکای لاتین شهرت پیدا کرده، اما کوبای محاصره شده با امکانات محدودش به دیگر کشورهای آمریکا لاتین خدمات پزشکی صادر می نماید. اینها در حالی است که نه در آمریکا به عنوان بزرگترین اقتصاد جهان و نه در دیگر اقتصاد های بزرگ جهان از این میزان از خدمات اجتماعی خبری نیست. واقعیت این است که فیدل کاسترو با اندیشه و آرمانهای سوسیالیستی که تا آخرین لحظه زندگی به آنها وفادار ماند و با تکیه بر نفوذ و محبوبیتی که در میان مردم کوبا داشت نقش غیر قابل انکاری در تثبیت این دستاوردها و ارتقا حرمت شخصی انسانها در کشور کوبا ایفا نمود. کاسترو به دلیل پاسداری از این ارزش های انسانی بود که مورد دشمنی سرسختانه دولت های مختلف آمریکا و سازمان امنیتی آن قرار گرفت. فیدل کاسترو و همرزمانش با اتکا به همین دستاوردها و خدماتی که به مردم کوبا ارائه دادند توانستند دشمنی ده رئیس جمهور آمریکا را به چالش بکشند. اما آمریکا هیچگاه از تلاش برای درهم شکستن تجربه کوبا و اقدام به توطئه برای قتل کاسترو دست بر نداشت.

در 17 هم آوریل سال 1961 به دستور جان کندی رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا یک نیروی حدودا دو هزار نفره از ضد انقلابیون کوبایی وابسته با رژیم ساقط شده باتیستا به فرماندهی ارتش آمریکا و با کمک عوامل سازمان سیا در خلیج خوک ها در جنوب کوبا پیاده شدند تا دولت انقلابی کوبا به رهبری کاسترو را سرنگون کنند. اما نیروهای انقلابی کوبا با در هم شکستن مزدوران وابسته به آمریکا اهداف کندی و عملیات خلیج خوک ها را نقش بر آب کردند. کاسترو ازسال 1959 تا زمانی که از قدرت دولتی کناره گرفت بیش از 600 بار از جانب سازمان سیا و عوامل وابسته به آمریکا مورد سوء قصد قرار گرفت و جان سالم به در برد.

اما آمریکا تنها در جنگ و در اجرای توطئه هایی که برای ترور کاسترو برنامه ریزی کرده بود شکست نخورد بلکه شکست اصلی را در نبرد ارزش ها یی که کاسترو از آن دفاع می کرد متحمل شد. اگر در کوبا هیچ پوستری از فیدل کاسترو در هیچکدام از شهرها بر روی دیوار ها دیده نمی شود، اگرهيچ مجسمه‌ای از وی ساخته نشده و هيچ خيابانی به نام وی در نامگذاری نشده، اما حضور وی همه جا احساس می شود اساسا به دلیل نقشی است که فرمانده در کسب این دستاوردها و ارتقا حرمت مردم کوبا و ارزش های انسانی در کشوری تحت محاصره ایفا کرده است.

اما علیرغم نقشی که کاسترو در پیروزی انقلاب ضد امپریالیستی ایفا نمود و نقش نمادینی که در مبارزه علیه امپریالیسم آمریکا بر عهده داشت و به رغم دستاوردهایی که در زمینه تآمین یک سیستم رفاه اجتماعی تحت ده ها سال محاصره شدید اقتصادی برای مردم کوبا به ارمغان آورد، نتوانست سوسیالیسم را در کوبا متحقق کند. کاسترو علیرغم وفاداری اش به آرمان سوسیالیسم نتوانست مناسبات کار و سرمایه در کوبا را دگرگون نماید. آنچه در آنجا عمل می کند و حاکم است یک سیستم سرمایه داری متمرکز دولتی است. دولت به عنوان یک سرمایه دار کار می کند و کارگر هم استثمار می شود و نظام پولی هم با اندک تمایزاتی با بقیه کشورهای جهان جریان دارد. آنچه به نام سوسیالیسم در کوبا جریان دارد کنترل دولتی فاصله بین فقر و ثروت و برخورداری تقریبا همسان از خدمات اجتماعی است.

اما همین دستاوردها علیرغم همه محدودیت های آن می توانند برای طبقه کارگر کوبا به تکیه گاهی جهت پیشروی به سوی سوسیالیسم تبدیل شوند.انقلاب کوبا با پیروزی خود الهام بخش جنبشهای رهایی بخش در آمریکای لاتین و گوشه و کنار جهان سرمایه داری شد. یاد و خاطره کاسترو همانند یار و همرزمش چه گوارا برای همیشه به عنوان نماد مبارزه و انقلاب علیه قدرتهای سرمایه داری زنده خواهد ماند و در تاریخ مبارزه طبقاتی ثبت خواهد شد.

2016-11-27 | ۱۳۹۵-۰۹-۰۷