سازمان بهداشت جهانی روز سه شنبه 27 سپتامبر 2016، برابر با 6 مهر 95، نتایج پژوهشی راجع به تاثیرات آلایندگی ها بر تندرستی شهروندان در سال 2012 را منتشر کرد. بر اساس این پژوهش سالانه 6 میلیون و 500 هزار نفر بر اثر آلودگی هوا جان خود را از دست می دهند. این یعنی 11 درصد مرگ ها در جهان ناشی آلودگی هوا می باشد. ماریا نیرا، رییس بهداشت عمومی و محیط زیست سازمان بهداشت جهانی یادآوری کرد که افزایش میزان مرگ انسان‌ها بر اثر ناپاکی هوا تنها به شهرهای بزرگ محدود نمی‌شود و مناطق دورافتاده و روستاها نیز از بلایای ناشی از منابع آلاینده‌ی هوایی در امان نیستند.

سازمان بهداشت جهانی برای تهیه‌ی این گزارش، میزان آلودگی بیش از ۳ هزار محدوده در سراسر جهان را با پیشرفته‌ترین وسایل اندازه‌گیری کرده است. بر اساس نتایج این پژوهش ۹۲ درصد از جمعیت جهان در مناطقی زندگی می‌کنند که آلودگی هوا در آن‌ها از سطح محدودیت‌های تعیین شده از سوی سازمان بهداشت جهانی فراتر رفته است. در میان کشورها چین به علت کارخانه های زیاد آلوده ترین هوای جهان را دارد و یکی از اصلی ترین دلایل آلودگی این کشور کارخانه های صنعتی متعدد و عمدتا آلاینده است.

به همین دلیل بیشترین آمار مرگ و میر به علت آلودگی هوا هم به چین اختصاص دارد؛ بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت در سال 2012، یک میلیون و 32 هزار نفر در این کشور به علت آلودگی هوا جان خود را از دست داده اند. به طور کلی علت 85 تا 90 درصد آلودگی هوا در چین خودرو، کارخانه‌ها، سوزاندن زغال سنگ و کارگاه‌های عمرانی است. بعد از چین کشورهای دیگری مانند هند، روسیه و اندونزی هم آمار بالایی در رابطه با مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا داشتند.

آلودگی هوا یکی از اصلی ترین مشکلات محیط زیستی ایران هم هست، بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت سالانه بیش از 26 هزار نفر در ایران به علت آلودگی هوا می میرند و ایران از این لحاظ در رتبه بیست ششم در جهان قرار دارد. به گزارش بانک جهانی آمار مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا در ایران به سرعت در حال افزایش است. به گزارش بانک نامبرده این آمار برای سال 1390 هفده هزار نفر بوده است. برخلاف بسیاری از کشورهای دنیا، تردد خودروها یکی از اصلی ترین دلایل آلودگی هوا در ایران است. سوخت ناقص بنزین، به کار بردن بنزین هایی که کیفیت نازل دارند و سوخت دیزل با کیفیت نازل، فاجعه آلودگی هوا در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی را فراهم کرده است. به قول یک کارشناس محیط زیست بعد از خودروها، نیروگاهها بیشترین نقش را در آلوده کردن آب و هوا دارند. بنا به اطلاعات موجود در سال 93 یکصد و چهل نیروگاه در کشور وجود دارند که به جای استفاده از گاز طبیعی فراوان ایران نفت کوره و یا گازوئیل پرگوگرد به کار میبرند و در نتیجه به میزان بالائی گوگرد وارد هوا میکنند. ریزگردها و گرد و غبار نیز در آلوده کردن هوای بویژه شهرهای ایران نقش عمده دارند. بخشی از این ریزگردها از خارج مرزهای ایران می آیند، اما بخشی نیز ناشی از خشک شدن رودخانه ها، دریاچه ها، تالاب ها و افزایش مناطق خشک و بیابانی است. آسیبهای قلبی و تنفسی، تأثيرات بر مكانيسم‌های دفاعی و تصفيه‌ای، بروز و تشدید آسم، تأثيرات سرطانی، برونشیت ، ذات الریه، عفونت دستگاه تنفسی و انواع آلرژی تنها بخشی از امراضی هستند که آلودگی هوا مسبب آنهاست و موجب مرگ میر زیاد می شود. فقط در کلانشهر تهران به گفته رئیس کمیته ایمنی شورای شهر در هر ۲ ساعت یک نفر در این شهر به دلیل آلودگی هوا می‌میرد.

جهان ما تحت تاثیر سیستم سرمایه داری و حکومت ها با بحرانی زیست محیطی روبرو شده که آلوده کردن آب و هوا تنها یکی از عوارض آنست. در این میان نقش جمهوری اسلامی در آلوده کردن آب و هوا بسیار چشمگیر است. وجود میلیون ها اتومبیل کهنه و فرسوده ناشی از فقری است که این رژیم بر میلیون شهروند ایرانی تحمیل کرده است. بنزین های بی کیفیت تولید شده در داخل و یا وارد شده با ابعاد وسیع فقط از سران و کاربدستان قلدر و سراپا فاسد خزیده در سپاه و ارگان های حکومتی برمیآید. استفاده غیر علمی از آب های زیر زمینی، ساختن سدها و زدن چاههای نفت بدون توجه به تاثیرات زیست محیطی آن، نابودی و دزدیدن جنگل ها برای خانه سازی و هتل سازی توسط مقامات و یا به بهانه مسائل امنیتی، از بین بردن پوشش گیاهی در مانورهای متعدد نظامی تنها بخشی از بوجود آورندگان ریزگردهایی است که منشاء داخلی دارند.

در این شکی نیست عواملی که جمهوری اسلامی در ایجاد آنها نقش مستقیم دارد از طریق علمی و داشتن یک حکومت مردمی رفع شدنی است. مردم ایران و جوانان که به این امر واقفند سالها از طریق مبارزه کوشیده اند تا دست رژیم جمهوری اسلامی را از آلوده کردن آب و هوا، خشک کردن رود و دریاچه و تالاپ، بیابان فزایی، جنگل زدایی و نظایر آنها کوتاه کنند. مبارزه علیه تخریب محیط زیست همیشه مفید است و باید ادامه یابد. اما برای حل ریشه ای تر مشکلات زیست محیطی باید رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی را سرنگون کرد. زیرا تمامی مقامات این رژیم در فساد غوطه ورند، مصائب زیست محیطی را به طرزی خرافاتی توجیه میکنند و به فعالین حفاظت از محیط زیست چون فعالین سیاسی خطرناک برخورد میکنند و جای اینها نیز مراکز باز تربیت انسانی است. ولی ضعیف کردن و ساقط نمودن جمهوری اسلامی باید گامی در جهت تشدید مبارزه با سیستم سرمایه داری باشد که عامل اصلی تمام مصائب زیست محیطی می باشد.