یازدهمِ شهریور هزار و سیصد و نود و پنج شمسی مصادف با سی و سومین سالروز تأسیسِ حزبِ کمونیستِ ایران است. در تاریخِ یازدهمِ شهریور ماه سالِ ۱۳۶۲ ش. حزبِ کمونیستِ ایران، در کنگره ی مؤسس بنیانگذاری شد، و رسماً اعلام موجودیت کرد. تشکیلِ حزبِ کمونیستِ ایران در آن برهه، رویدادِ بسیار با ارزشی برای جنبشِ کمونیستی ایران محسوب می شد. بواقع با موجودیت یافتنِ این حزب، فصل جدیدی در عرصه ی مبارزه ی طبقاتی علیه استبدادِ حاکم و نظامِ سرمایه داری، گشوده شد.

با تشکیلِ حزبِ کمونیستِ ایران توسط کومه له که سال ها پیش از تأسیس حزب به خاطرِ دفاعِ پیگیرانه اش از حقوقِ کارگران و ستمکشان ایران و کردستان، دفاع از آزادی، و پافشاری بر مبارزه علیه رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی به یک جریان کمونیستی پر نفوذ در کردستان ارتقاء یافته بود، و نیز سازمان های چپِ رادیکالی همچون اتحادِ مبارزانِ کمونیست، و تعدادی از جریاناتِ موسوم به خط ۳ که بواسطه ی مبارزات و ازخودگذشتگی هایشان در قبل و بعد از انقلاب پنجاه و هفت در بینِ بخش هایی از کارگران و توده های مردمِ محرومِ ایران شناخته شده بودند، چشم اندازِ امیدوار کننده ای در مقابل این نیروها نقش بست، و شور و شعفِ زیادی در میانِ کارگران آگاه و دیگر انقلابیونِ کمونیست برپا گردید. رژیم بورژوایی تازه بقدرت رسیده، و اپوزیسیونِ راستِ آن که از این واقعه برافروخته و آشفته شده بودند، در یک همکاری نانوشته و اعلام نشده با یکدیگر، علیه کمونیسم و مشخصاً حزبِ کمونیستِ ایران و سازمان کردستان آن ( کومه له ) وارد عمل شدند. فعالیت های ضد کمونیستی، توطئه ها، یورش های نظامی حاکمیت، و تحمیلِ جنگِ داخلی در کردستان از جانب حزبِ دموکرات، حزبِ کمونیستِ ایران و کومه له را با دشواری های عدیده ای دست به گریبان کردند، معهذا با فداکاری نیروی پیشمرگ، اعضاء و کادرهای حزب، مقاومت و مقابله ی جانانه ای در برابرِ این حملات براه افتاد و حزبِ کمونیستِ ایران به همتِ انقلابیون متشکل در آن، سر بلندانه دوره ی دشوار فوق الذکر را پشتِ سر نهاد و مبارزاتش را پی گرفت. پس از آن مقطع، دشمنانِ قسم خوردۀ این حزب به تأسی از تئوریسین های سرمایه داری بازارِ آزاد، و بنگاههای تبلیغاتی قدرت های امپریالیستی غرب که در بُعد بین المللی در تلاش برای قبولاندنِ نظریۀ پایانِ تاریخ بودند و فروپاشی سرمایه داری دولتی در اتحادِ جماهیر شوروی و کشورهای اقماری آنرا ناکارآمدی و شکستِ کمونیسم قلمداد میکردند، دوباره همه ی توان خود را بکار بستند تا کارگران و توده های زحمتکشِ ایران و کردستان از کمونیسم و احزابِ کمونیستی دوری گزینند، تسلیمِ نظمِ موجود شوند، و به رهایی خود از چنگالِ شیوه و مناسباتِ تولیدی مسلط نَیَندیشند. با این تفاصیل، این تبلیغاتِ جنگِ سردی و ضدِ کمونیستی به سببِ زحماتِ بی دریغِ کمونیست ها در صُفوفِ حزبِ کمونیستِ ایران، و سایرِ اَحزابِ کمونیست تا اندازه ی زیادی خنثی گردید.

امروزه برای دوستان و دشمنانِ حزبِ کمونیستِ ایران محرز و ثابت شده که، این حزب برغم ضرباتِ پلیسی و ترورِ برخی از رهبرانش، جانباختنِ تعداد زیادی از پیشمرگان، اعضاء و کادرهایش، و تحملِ جدایی ها و انشعاباتِ گوناگون، همانندِ همیشه قرص و محکم روی پاهای خویش ایستاده است. حزبِ کمونیستِ ایران در طولِ سی و سه سال گذشته سر سختانه از منافع عالیه ی طبقه ی کارگر دفاع کرده، و ذره ای از تعهد و انجام وظایف اش عدول نکرده است. این حزب هیچگاه برای سازماندهی و عملی شدنِ انقلابِ اجتماعی کارگران تردیدی بخود راه نداده است. به عبارتِ دقیقتر، حزبِ کمونیستِ ایران به تئورهایی که امرِ انقلابِ کارگری در ایران را به زمان نامعلومی حواله می کنند و اصلاح یا تغییرِ صرف در ساختارِ سیاسی حاکم را شرطِ هموار شدنِ مسیرِ آن انقلاب می پندارند، برخورد کرده است. همچنین، حزبِ کمونیستِ ایران ایجادِ سوسیالیسم در یک کشور را کاملاً ممکن میداند و در مقابلِ نظراتی که چنین امکانی را رد می کنند، قد علم کرده است.

تقابلِ سرسختانه ی حزبِ کمونیستِ ایران با " انقلابی گری خرده بورژوایی و ناسیونالیسم " ، جدیت در راستای « تحزب یابی کمونیستی کارگران »، و ترویج «سوسیالیسمِ علمی» از دیگر فعالیت های مهم و تعطیل ناپذیر حزب کمونیست ایران در تمامی این سال ها بوده است.

حزبِ کمونیستِ ایران دارای برنامه ای کمونیستی می باشد که در آن به تفصیل و با شفافیت از خواست ها و مطالبات اقتصادی و سیاسی کارگران، برابری زنان با مردان در همه ی عرصه ها، حقوقِ کودک، برسمیت شناختنِ حقوقِ ملل در تعیینِ سرنوشت خود، و غیره سخن رفته است. از اینها گذشته، این حزب به علتِ تفسیر و تحلیل های دقیق از اوضاعِ جهانی و منطقه ای، مواضعِ و سمت گیری های سیاسی درست و عقلانی، شرکت و حضورِ فعالانه در جنبش های رادیکالِ اجتماعی و پیکارهای آزادیخواهانه علیه تبعیضات موجود، و ارائه ی یک استراتژی سوسیالیستی، از جایگاه ویژه ای در میان جریاناتِ چپ و کمونیستِ ایران برخوردار شده است. بنا به آنچه رفت، حزبِ کمونیستِ ایران در نبرد علیه جمهوری اسلامی و نظامِ استثمارگر سرمایه داری، و بدین سان در تحولاتِ پیشاروی جامعه نقش عمده ای ایفاء خواهد کرد.

هشتمِ شهریور ماه 1395 شمسی